HACC SUR'ESİ'NDEN PARÇALAR

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

• Kendilerine savaş açılanlara, gerçekten zulme uğramaları sebebiyle izin verildi. Şüphesiz ki Allah, onlara yardım etmeye elbette hakkıyla gücü yetendir. ( Hacc-39 )
• Onlar, sırf Rabbimiz Allah'dır demelerinden dolayı haksız yere yurtlarından çıkarılmış kimselerdir. Eğer Allah'ın, insanların bir kısmını diğer bir kısmıyla def' etmesi olmasaydı, manastırlar, kiliseler, havralar ve içlerinde Allah'ın ismi çok zikredilen mescidler elbette yıkılıp giderdi. Allah, kendine yardım edene mutlaka yardım eder. Muhakkak ki Allah, elbette Kavidir, Azizdir. ( Hacc-40 )
• Onlar ki, kendilerine yer yüzünde imkan verdiğimiz takdirde namazı dosdoğru kılarlar, zekatı verirler, iyiliği emrederler ve kötülükten men ederler. İşlerin sonu ise Allah'a aiddir. ( Hacc-41 )
• Yeryüzünde hiç dolaşmadılar mı ki, kendileri için onlarla akıl erdirecekleri kalbler ve onlarla işitecekleri kulaklar olsun! Ama şu gerçek ki, gözler kör olmaz, fakat göğüslerdeki kalbler kör olur. ( Hacc-46 )
• Senden azabı acele istiyorlar; halbuki Allah va'dinden asla dönmez! Şüphesiz ki Rabbinin katında bir gün, sizin saymakta olduklarınızdan bin sene gibidir. ( Hacc-47 )
• İman edip salih ameller işleyenler var ya, onlar için bir mağfiret ve daimi bir rızık vardır. ( Hacc-50 )
• Senden önce hiçbir resul ve hiçbir nebi göndermedik ki, o bir temennide bulunduğu zaman, şeytan onun temennisine birşey atmış olmasın! Allah, şeytanın attığını derhal giderir; sonra Allah ayetlerini sağlamlaştırır. Çünkü Allah, Alimdir, Hakimdir. ( Hacc-52 )
• Şeytanın atmakta olduğu şeyi, kablerinde bir hastalık bulunanlara ve kalbleri katılaşmış olanlara bir imtihan kılsın! Şüphesiz ki zalimler, elbette haktan uzak bir ayrılık içindedir. ( Hacc-53 )
• Ve kendilerine ilim verilmiş olanlar, gerçekten onun, Rabbinden hak olduğunu bilsin de ona iman etsinler, derken kalbleri ona gönülden bağlansın! Şüphesiz ki Allah, iman edenleri dosdoğru bir yola elbette hidayet edendir. ( Hacc-54 )
• İnkar edenler ise, kendilerine kıyamet ansızın gelinceye veya kendilerine kısır bir günün azabı gelinceye kadar ondan yana bir şüphe içinde bulunur dururlar. ( Hacc-55 )

MNİDA